Het hāngī-diner uitgelegd

Een oven in de grond

Een hāngī is een Maori-aardoven, en het woord staat ook voor de maaltijd die eruit komt. De methode vraagt geduld. De koks verhitten stenen in een vuur en leggen ze in een kuil, daarna gaan er manden met eten bovenop. Over de manden komen vochtige doeken en over de doeken aarde. Dan stoomt het eten een paar uur langzaam gaar. Is alles eenmaal begraven, dan kan niemand nog kijken of roeren, dus de koks schatten de stenen en de tijd in op ervaring. Wat eruit komt is mals, sappig eten met een zachte, aardse en rokerige smaak die geen keukenoven echt evenaart.

Rotorua heeft er een eigen draai aan, want hier kan de hitte rechtstreeks uit de grond komen. In Whakarewarewa, verderop op deze pagina, gaat maïs in een hete bron in plaats van in een kuil.

Wat er meestal in gaat

Elke familie en elke keuken heeft eigen gewoonten, maar de meeste hāngī gebruiken dezelfde ingrediënten.

• Vlees. Kip is gebruikelijk. Vaak komt er varkens- of lamsvlees bij;
• Kūmara. De zoete aardappel van de Māori, die door de stoom zacht en zoet wordt;
• Aardappelen en pompoen. De andere vaste waarden in de groentemanden;
• Vulling. Vaak gaart er een hartige vulling mee in de oven, samen met het vlees.

Bij elkaar eet het meer als een rustig zondags braadstuk dan als iets onbekends, en daardoor is het een makkelijke eerste kennismaking met Maori-eten voor wie voorzichtig is met nieuwe gerechten.

De hāngī opgraven bij Mitai

Bij Mitai hoort de maaltijd bij de show. Vroeg op de avond, nadat de waka over de beek is gepasseerd, verzamelen de gasten zich om te zien hoe de gastheren de hāngī in een wolk van stoom uit de aardoven tillen. Het eten wacht daarna tot het einde van de voorstelling, als iedereen naar de eetzaal gaat. Volgens de aanbiedingen staan er op het buffet Nieuw-Zeelandse vleessoorten en gevogelte met groenten uit de hāngī. Er staan verse salades naast, en daarna volgen desserts. Warme dranken en water zijn inbegrepen. Alles van de bar met vergunning kost extra, en je mag van Mitai geen eigen drank meenemen.

Gasten eten aan tafels van ongeveer tien personen, en reviewers noemen het buffet keer op keer royaal. Het is een grote, gezellige maaltijd en geen fine dining, en op dat moment van de avond heeft bijna iedereen er wel trek in. De Mitai-avond, stap voor stap laat zien waar het diner in de avond valt.

Speciale diëten en allergieën

Vegetariërs eten hier meestal goed; een reviewer vond ruim voldoende vegetarische gerechten op het buffet. Veganisten hebben het moeilijker. Mitai zegt dat het aan sommige dieetwensen kan voldoen, maar niet aan alle, en noemt een veganistisch dieet als voorbeeld. De aanbieding vermeldt niet wat er mogelijk is bij glutenvrij eten of allergieën, dus laat het de keuken weten bij het boeken in plaats van bij het buffet, en vraag wat de gastheren kunnen toezeggen. Een opmerking bij je boeking geeft ze tijd om zich voor te bereiden, en dat lukt niet met een snel woordje aan tafel.

Wat je eet bij de andere avonden

Tussen de culturele avonden in Rotorua verschilt de maaltijd meer dan de shows, en voor sommige gasten geeft dat de doorslag.

De avond van Te Pā Tū, vanaf ~€ 144, serveert een seizoensgebonden fusionfeestmaal. Eerst komen hapjes in het bos, daarna drie gangen bedacht door Maori-chefs, met een vegetarische optie. Het nadeel is dat dit de duurste van de avonden is, en met een vast menu heb je minder te zeggen over wat er op je bord komt dan bij een buffet.

De Te Pō-avond van Te Puia, vanaf ~€ 102, eindigt met een hāngī-buffet in het restaurant Pātaka Kai, met kai moana (zeevruchten) en desserts, en er worden zowel vegetarische als glutenvrije opties genoemd. Voor het diner krijg je warme chocolademelk naast de Pōhutu-geiser. Daar staat een kortere avond tegenover, van ongeveer tweeënhalf uur. Er is geen boswandeling, dus ook geen gloeiwormen. Mitai, Te Pā Tū, Te Puia of Whakarewarewa? vergelijkt de vier ervaringen op meer dan alleen het eten.

Maïs uit een hete bron

Rotorua kent een tweede manier van koken met de warmte van de aarde. In Whakarewarewa koken bewoners nog steeds in de hete bronnen en stoomgaten van het geothermische veld rond hun huizen. De rondleiding door Whakarewarewa Living Māori Village, vanaf ~€ 22, omvat bij GetYourGuide een maïskolf die in een hete bron is gekookt. Het nadeel is dat het een wandeling van een uur is en geen diner, en je bent te gast op een plek waar mensen wonen, dus beweeg je er zoals je dat bij je buren thuis zou doen. Hij combineert goed met een Mitai-avond later op dezelfde dag, en de geothermische parken van Rotorua vergeleken behandelt de dampende grond eromheen.

Manieren rond eten

Eten weegt zwaar in de Maori-gebruiken. Ga niet op de eettafels zitten en stap niet over eten of schalen heen, ook niet bij een informeel buffet. Volg de gastheren in wanneer je begint met eten. Maori-gebruiken en woorden die je moet kennen behandelt deze regels en het welkom. Mitai-tickets en prijzen zet op een rij wat het diner kost.