De Mitai-avond, stap voor stap

Voorbereiding

De avond duurt ongeveer drie uur, en de begintijd zie je op de boekingspagina zodra je een datum kiest. De meeste gasten maken gebruik van het gratis ophalen bij hun accommodatie in Rotorua, dat afhangt van de beschikbaarheid. Wie een auto heeft, kan naar 196 Fairy Springs Road rijden en daar gratis parkeren. Mitai gaat door bij regen en zonneschijn, dus draag makkelijke kleding met wandelschoenen voor het bospad, en neem een warme laag mee voor na zonsondergang. Volgens Viator zijn er schriftelijke gidsen in acht talen voor bezoekers die de verhalen liever in hun eigen taal volgen. Mitai-tickets en prijzen zet de kosten op een rij en vertelt wat erbij inbegrepen is.

De avond, ongeveer in deze volgorde

De aanbiedingen en recente reviewers beschrijven grotendeels dezelfde volgorde, al kunnen de gastheren die op de avond zelf omgooien.

1. Ophalen en kennismaking. Viator noemt een foto met een Maori-vrouw in traditionele kleding bij aankomst;
2. Regels voor een heilige plek. De gastheren leggen uit hoe je je gedraagt voordat je het dorp betreedt;
3. Een opperhoofd kiezen. De bezoekers kiezen één persoon die de hele groep vertegenwoordigt;
4. De pōwhiri. Een formeel welkom dat opent met de wero, de uitdaging van een krijger;
5. De waka. Krijgers peddelen een waka taua over de Wai-o-whiro-beek;
6. Uit de aardoven. Het diner komt omhoog uit de kuil waarin het heeft liggen stomen;
7. De voorstelling. Haka, waiata, mōteatea en poi, daarna traditionele spelen met uitleg over tā moko en wapens;
8. Diner. Een buffet aan tafels van ongeveer tien personen;
9. De boswandeling. Gidsen leiden iedereen door het donker naar Te Puna Tapu o Tūhoe, de heilige bron;
10. Poroporoaki en terugrit. De gastheren nemen afscheid, en het vervoer brengt je terug.

Het welkom en de oorlogskano

Als iedereen verzameld is, leggen de gastheren uit dat het dorp als heilige plek geldt en hoe gasten zich daar gedragen. Daarna kiest je groep een opperhoofd. Tijdens de pōwhiri komt een krijger met de wero naar voren en legt een teken neer, dat jullie opperhoofd namens iedereen opraapt. Blijf stil en houd je gezicht in de plooi tijdens de uitdaging, want erom lachen wordt als beledigend ervaren. Maori-gebruiken en woorden die je moet kennen legt het welkom uit en de hongi die erop kan volgen.

Dan volgt de waka. Krijgers peddelen een gesneden oorlogskano, een waka taua, over de Wai-o-whiro-beek terwijl de gasten toekijken vanaf een houten platform op de oever. Dit is het moment waarop de meeste camera's tevoorschijn komen. Kort daarna tillen de gastheren de hāngī uit de grond, terwijl de stoom er nog vanaf slaat; het hāngī-diner uitgelegd vertelt hoe de aardoven werkt.

Op het podium

De voorstelling wisselt tussen haka, waiata (liederen), mōteatea (traditionele gezangen) en poi, de balletjes aan koorden die de artiesten ritmisch rondzwaaien. Traditionele spelen vullen de tussenpozen. Tussen de stukken door leggen de gastheren de betekenis van tā moko uit en laten ze de wapens zien die krijgers droegen. Ze vertellen ook over gebruiken zoals het werken met geneeskrachtige planten. Reviewers komen steeds terug op de verhalen, die het Rotorua van de voorouders verbinden met de stad waarin hun nakomelingen nu wonen. Gastheren als Guy worden vaak bij naam genoemd.

Diner aan gedeelde tafels

Het diner is een buffet, en gasten zitten aan tafels van ongeveer tien personen, dus reken erop dat je deelt met mensen die je nog nooit hebt ontmoet. Vooral soloreizigers vertellen dat ze met nieuwe vrienden naar huis gingen. Reviewers noemen het buffet royaal, met volop keuze voor vegetariërs. Warme dranken en water zitten bij het ticket, maar de bar met vergunning rekent voor zijn drankjes en je mag geen eigen drank meenemen.

De wandeling naar de heilige bron

Na het diner leidt een gids de groep over een kort bospad naar Te Puna Tapu o Tūhoe, de heilige bron. In het heldere water leven zoetwaterpalingen en forellen. In het donker lichten rond de bron gloeiwormen op. Ze zijn wild, dus het aantal verschilt per avond. Licht en geluid maken ze zwakker, dus houd je telefoonscherm omlaag en praat zacht. Het pad heeft treden en een oneffen ondergrond, en bij de uitgang ga je een trap op.

Waar de avond tekortschiet

De groepsgrootte is de grootste klacht. Volgens de reviewsamenvatting van GetYourGuide vonden sommige gasten in grote groepen het lastig om iets te zien of te horen, en er wordt gevraagd om verhoogde zitplaatsen en duidelijker geluid. Ben je niet zo lang of hoor je slecht, schuif dan elke keer dat de groep verder gaat naar voren. Toegankelijkheid is de andere beperking. De waka bekijk je vanaf een platform, en dat gaat voor de meeste bezoekers prima. Het bosgedeelte is een ander verhaal, want de wandeling eindigt met een trap en vanuit het rolstoeltoegankelijke deel zijn de gloeiwormen niet te zien. Volgens Viator zijn kinderwagens toegestaan, en de gastheren noemen de avond geschikt voor alle leeftijden, maar kleine kinderen zijn tot ver na bedtijd op. Rotorua met kinderen vertelt daar meer over.

Natte avonden en een versie overdag

Bij regen wordt er niets afgelast, en verschillende reviewers zeggen dat een koude, natte avond toch goed uitpakte. Neem een regenjas mee en iets warms voor de wandeling, vooral in de winter, als de nachten in Rotorua tot rond het vriespunt zakken. Midden in de zomer kunnen de lange avonden betekenen dat het eerste deel bij daglicht plaatsvindt. De beste reistijd voor Rotorua loopt de seizoenen door.

Past een avond je niet, dan duurt Voyages of Māori bij Mitai, vanaf ~€ 71, twee uur vanaf 11.00 uur op dezelfde plek. De waka komt nog steeds over de beek en de haka laat het podium nog steeds trillen. Daarna leidt een korte natuurwandeling naar de heilige bron, voor een lunchbuffet uit de hāngī. Het nadeel is dat je er zonder vervoer zelf heen moet, en bij daglicht laten de gloeiwormen zich niet zien. Hij is alleen via Viator te boeken en past mooi in twee of drie dagen in Rotorua.